| تبليغات | X |
هرگز نمي خندم به حرفهاي خموشت
به ستوه آمدم
ملول و سرخورده
به شعرهاي آبكي ام
به آسمان مات
چه مضمون آشنائي
با طبيعت صبح كرده ام
اينجا همه با من قهرند
خدا هم مرا دوست ندارد
برگه هاي دفترم
از بس كه ايستاده اند و سنگيني جمله را بر دوش كشيده اند
و تكرار تجربه كرده اند
ناتوان شده اند
تلنگر
شور تكاپو
حرفهايم قوت گرفت
" ليلا "