طلوع

گل بابونه

toloe01 — Thu, 19 Jul 2007 13:08:38 GMT

رقص نوازشگر شب

بر تن شب بوها

در كنار آن چشمه بالا دست

رازي از گل هاي بابونه مست

بر سر دختركي

تاجي از گل ها بود

شانه هاي باد مي لرزيد باز

كوزه از حوصله مي گفت برام

دشت از صحبت ما جاري بود

toloe01 — Sun, 12 Nov 2006 05:09:04 GMT

یک بحر ... سرشک بودم و عمری سوز
افسرده و پیر می شدم روز به روز
با خیل گرسنگان چو همرزم شدم
سوزم : همه ساز گشت و شامم همه روز

((کارو))

آرامگاه عشق

toloe01 — Thu, 12 Oct 2006 06:55:10 GMT

شب سياه ، همانسان كه مرگ هست
قلب اميد در بدرومات من شكست
سر گشته و برهنه و بي خانمان ، چو باد
آن شب ،‌رميد قلب من ، از سينه و فتاد
زار و عليل و كور
بر روي قطعه سنگ سپيدي كه آن طرف
در بيكران دور
افتاده بود ،‌ساكت و خاموش ، روي كور
گوري كج و عبوس و تك افتاده و نزار
در سايه ي سكوت رزي ، پير و سوگوار
بي تاب و ناتوان و پريشان و بي قرار
بر سر زدم ، گريستم ، از دست روزگار
گفتم كه اي تو را به خدا ،‌سايبان پير
با من بگو ، بگو ! كه خفته در اين گور مرگبار ؟
كز درد تلخ مرگ وي ، اين قلب اشكبار
خود را در اين شب تنها و تار كشت ؟
پير خميده پشت ؟
جانم به لب رسيد ، بگو قبر كيست اين ؟
يك قطره خون چكيد ، به دامانم از درخت
چون جرعه اي شراب غم ، از ديدگان مست
فرياد بر كشيد : كه اي مرد تيره بخت
بر سنگ سخت گور نوشته است ، هر چه هست
بر سنگ سخت گور
از بيكران دور
با جوهر سرشك
دستي نوشته بود
آرامگاه عشق

((کارو))

آرامگاه عشق

toloe01 — Thu, 12 Oct 2006 06:54:15 GMT

کودکی

toloe01 — Thu, 10 Aug 2006 21:06:35 GMT

كودكي

قسمت نمي كنم گوشه ي دلتنگي هايم را

در خيابان قدم مي زنم

نمي دانم بدنبال چه چيزي هستم

خستگي مرا به خود مي آورد

كه لحظه گذشت

واي بر من

هنوز نرسيده ام

دلم بي تاب است

جاده و من دو خط موازي هستيم

كاش دوران كودكي باز مي گشت

دويدن دنبال شاپركهاي باغچه

نمي دانم چه شد

زمان از شهر ما گذشت

زندگي ناگهان كودكي مرا بلعيد

من در خواب بودم

تلنگر

toloe01 — Fri, 30 Jun 2006 14:01:05 GMT

هرگز نمي خندم به حرفهاي خموشت

به ستوه آمدم

ملول و سرخورده

به شعرهاي آبكي ام

به آسمان مات

چه مضمون آشنائي

با طبيعت صبح كرده ام

اينجا همه با من قهرند

خدا هم مرا دوست ندارد

برگه هاي دفترم

از بس كه ايستاده اند و سنگيني جمله را بر دوش كشيده اند

و تكرار تجربه كرده اند

ناتوان شده اند

تلنگر

شور تكاپو

حرفهايم قوت گرفت

" ليلا "

كليشه

toloe01 — Thu, 27 Apr 2006 16:31:18 GMT

كليشه

تو بودن را لفضاً با من

و عقلا با ديگران دوره كردي

اين كليشه نيست

چشم من بدنبال تو

و دل تو بدنبال ديگران

روزها را مي شكني

و گرم كارهاي بي حاصلت

من را شفاعت مي كني
و وجدان را خاك كردي

آب

toloe01 — Sat, 11 Mar 2006 06:51:18 GMT

آب باید شد و چون آب زلال

رود باید شد و چون رود روان

تا وصال دریا

فاصله یک قدم همت ماست

چند حرف از چند نفر (1)

toloe01 — Mon, 20 Feb 2006 19:05:18 GMT

بعد از فعل عاشق شدن، ياري دادن زيباترين فعل جهان است.

((كنتس برتا فون سوت نه))

بگذار هر روز، رويايي باشد در دست. عشقي باشد در دل. دليلي باشد براي زندگي.

((كلوديا آدرين گراندي))

نيكوست ثروتمند باشي و پر توان، اما نيكوتر آنست كه دوستت بدارند.

((اورپيدس))

آدمها فقط در يك چيز مشتركند، متفاوت بودن.

((رابرت زند))

زینب

toloe01 — Fri, 03 Feb 2006 09:11:05 GMT

زينب !

با ما سخن بگو.

مگو كه بر شما چه گذشت،

مگو كه در آن صحراي سرخ چه ديدي،

مگو كه جنايت آنجا تا به كجا رسيد،

مگو كه خداوند، آن روز، عزيزترين و پر شكوه ترين ارزش ها و عظمت هايي را كه آفريده است، يك جا، در ساحل فرات، و بر روي ريگزارهاي تفتيده بيابان طف، چگونه به نمايش آورد، و بر فرشتگان عرضه كرد،

تا بدانند كه چرا مي بايست بر آدم سجده مي كردند....؟

آري، زينب!

مگو كه در آنجا بر شما چه رفت،

مگو كه دشمنانتان چه كردند، دوستانتان چه كردند....؟

آري اي پيامبر انقلاب حسين!

ما مي دانيم،

ما همه را شنيده ايم،

اما بگو،

اي خواهر،

بگو كه ما چه كنيم؟

لحظه اي بنگر كه ما چه مي كشيم؟

دمي به ما گوش كن تا مصائب را با تو باز گوييم،

با تو اي خواهر مهربان!

اين تو هستي كه بايد بر ما بگريي،

اي رسول امين برادر،

.........

دکتر شريعتی